Meer denkkracht per vierkante meter
De toekomstige bouwopgave wordt een stevige uitdaging. Bundeling van denkkracht helpt de bouwwereld die uitdaging aan te kunnen. Architect Chris de Jonge aan het woord over de toekomst van architectuur.
Chris de Jonge: “De bouwopgave wordt in de toekomst steeds gecompliceerder. Waar de ruimte nu al beperkt is, zal de noodzaak tot meervoudig grondgebruik alleen maar toenemen. Snelwegen leggen we niet meer aan in weilanden, maar ondergronds. Parkeervoorzieningen integreren we in bestaande bebouwing of benutten we voor additionele functies, zoals de aanleg van een park op de parkeergarage.
Die toenemende urgentie tot herontwikkeling van de stad- en landschapsstructuur, maakt dat de complexiteit van ons vak toeneemt. Een ondergrondse parkeervoorziening levert bijvoorbeeld meer kwaliteit op het maaiveld, maar vraagt meer expertise. Bovendien heb je bij binnenstedelijke herbestemming te maken met combinaties van functies. Wonen, werken, recreëren, het gaat steeds meer samen. Ook mobiliteit wordt een steeds grotere uitdaging. Dit naast de hogere eisen die wij als samenleving stellen aan (brand)veiligheid, comfort, beleving, gezondheid en duurzaamheid.
Daarnaast zet de individualisering van de maatschappij zich voort, in de ruimste zin van het woord. Maatwerk wordt de nieuwe standaard. Niet alleen in de woning- en utiliteitsbouw. Ook hypotheekverstrekkers zullen meer maatwerkoplossingen aanbieden, waardoor bedrijven en particulieren mogelijk deels kopen en deels huren. En dan krijgen architecten, maar ook andere bouwpartners, te maken met de toenemende vraag vanuit de samenleving om meer maatschappelijke verantwoordelijkheid te dragen. Ik voorspel een groei in het aantal geïntegreerde contractvormen.
Design, Build, Finance & Maintain & Operate-contracten (DBFMO) waarbij de opdrachtnemer verantwoordelijk is voor de financiering, het ontwerp en de bouw van een object, maar ook voor het onderhoud. Het gevolg van al die ontwikkelingen en de complexiteit die het met zich meebrengt, is dat we met steeds meer technisch vernuft en kwalitatief bewustzijn naar de gebouwde omgeving kijken. Het besef is doorgedrongen dat we bouwen voor de generaties na ons. Is het gebouw echt nodig? Hoe laten we het aansluiten bij de omgeving? Is er een werkelijke brede maatschappelijke behoefte? We kijken kritischer naar de daadwerkelijke opgave.